---
title: "Downloads"
description: "Haal de Clavitor CLI en proxy op elk platform."
lang: nl
url: https://clavitor.ai/nl/downloads
markdown: https://clavitor.ai/nl/downloads.md
translation_of: https://clavitor.ai/en/downloads.md
authoritative: false
publisher: Clavitor LLC
---

> This is the Dutch translation of [Downloads](https://clavitor.ai/en/downloads.md). The original English text is authoritative; where the two differ, the English version prevails.

# Downloads: Haal Clavitor op je machine.

De CLI geeft je AI-agenten gescopeerde toegang tot je kluis. De proxy injecteert inloggegevens transparant in HTTPS-verzoeken. Beide zijn enkele binaire bestanden zonder afhankelijkheden.

## Download

> Live content (`downloads`) — see the [HTML version of this page](https://clavitor.ai/nl/downloads).

## Browserextensie

Vul je inloggegevens liever in de browser in? De Clavitor-extensie plaatst wachtwoorden, passkeys, kaarten en eenmalige codes in het veld dat ze daadwerkelijk wil hebben — terwijl je kluis op afstand blijft, zonder caching of ontsleuteling op je machine.

Nu beschikbaar voor Chrome. Firefox en Safari volgen binnenkort.

[Installeren vanuit de Chrome Web Store](https://chromewebstore.google.com/detail/clavitor/ddbhcfcclgjplbibgcphifegjadnmfpf)
[Meer informatie](https://clavitor.ai/nl/extension)

## Stel een AI-agent in

Twee stappen. Minder dan een minuut van een verse CLI-installatie tot een werkende AI-agent-identiteit.

### 1. Maak de AI-agent aan in je kluis

Ga in de webinterface van je kluis naar **AI-agenten → Nieuw**. Geef de AI-agent een naam (bijvoorbeeld "Claude Code") en kies welke items deze mag benaderen. Clavitor retourneert een **setup-token** — een enkele string die het kluisadres, de AI-agent-identiteit en de versleutelingssleutel die deze nodig heeft, bevat.

Het token is eenmalig en kort geldig (standaard 15 minuten). Behandel het als een wachtwoord: geef het rechtstreeks aan de machine waar de AI-agent draait, en gooi het daarna weg.

### 2. Initialiseer de CLI op de machine van de AI-agent

```
$ clavitor-cli init <setup-token>
```

Het token wordt gedecodeerd en opgeslagen als lokale versleutelde configuratie (`~/.config/clavitor/agent.clv` standaard — bestandspermissies `0600`). Het originele token wordt verbruikt en kan niet opnieuw worden gebruikt. Het volgende gedeelte laat zien hoe de AI-agent vanaf dit punt de CLI gebruikt.

## Stel de proxy in

Voor AI-agenten die al HTTP/HTTPS spreken — Claude Desktop, aangepaste scripts, alles wat `requests` of `fetch` gebruikt. De proxy zit tussen de AI-agent en de upstream API, en lost `clavitor://Entry/field` placeholders op de wire op, zodat de AI-agent nooit de daadwerkelijke inloggegevens bevat. Zie [de proxy-architectuurpagina](https://clavitor.ai/nl/proxy/technical) voor het dreigingsmodel en protocoldetails.

De walkthrough is conversatieel geschreven, zodat een mens of een AI-agent deze van begin tot eind kan lezen en uitvoeren op een echte machine. Kies hieronder je besturingssysteem — elke sectie is een op zichzelf staande procedure van zes stappen.

### Voordat je begint: haal een setup-token uit de kluis

Je hebt een setup-token nodig uit je kluis. **Dit is het enige deel dat alleen een mens kan doen** — de kluis vereist een hardware-tik om een nieuwe AI-agent te autoriseren.

Ga in de webinterface van de kluis naar **AI-agenten → Nieuw**, geef de AI-agent een naam (bijv. "Lokale Proxy"), kies welke items deze mag benaderen, en tik op je hardwaresleutel wanneer daarom wordt gevraagd. Clavitor retourneert een eenmalig setup-token met een TTL van 15 minuten. Kopieer het. De rest van de onderstaande stappen vragen je om het één keer te plakken en het daarna te vergeten.

### Linux

De onderstaande walkthrough gebruikt bash en gaat ervan uit dat je op x86-64 zit; vervang `arm64` door `amd64` als je op aarch64 zit.

**1. Download de proxy-binary en maak deze uitvoerbaar.** Een enkele, zelfstandige binary, geen afhankelijkheden:

```
$ curl -LO https://clavitor.ai/downloads/clavitor-proxy-linux-amd64
$ chmod +x clavitor-proxy-linux-amd64
```

**2. De binary staat op schijf. Koppel deze nu aan je kluis.** De proxy leest het setup-token van stdin (nooit vanaf de commandoregel, zodat het niet in je shellgeschiedenis lekt). Plak het token uit "Voordat je begint" wanneer daarom wordt gevraagd:

```
$ ./clavitor-proxy-linux-amd64 init
Paste enrollment token, then press Enter:
<paste-the-token-here>
✓ Authenticated.
```

Wat er zojuist is gebeurd: het token is lokaal gedecodeerd (geen netwerkoproep), het kluisadres + AI-agent-identiteit + ontsleutelingssleutel voor inloggegevens zijn naar een versleutelde sidecar geschreven op `~/.config/clavitor-proxy/agent.clv` (modus `0600`), en het token zelf is nu verbruikt. Je hebt het niet meer nodig.

**3. Exporteer de root CA van de proxy.** De proxy zal elke HTTPS-verbinding die je AI-agent maakt beëindigen en voor elke upstream host on-the-fly een certificaat opnieuw uitgeven. Zonder de root CA te vertrouwen, zouden die certificaten de verificatie niet doorstaan:

```
$ ./clavitor-proxy-linux-amd64 ca > clavitor-proxy-ca.pem
```

**4. Installeer de CA in de systeem trust store.** Op Debian/Ubuntu en afgeleiden:

```
$ sudo cp clavitor-proxy-ca.pem /usr/local/share/ca-certificates/clavitor-proxy-ca.crt
$ sudo update-ca-certificates
```

`update-ca-certificates` zou `1 added` moeten afdrukken. Vanaf hier accepteert elke HTTPS-client op de machine (curl, Python's requests, Go's net/http, etc.) de certificaten van de proxy als legitiem.

**5. Start de proxy.** Deze koppelt aan `127.0.0.1:1983` en draait op de voorgrond; Ctrl-C stopt deze:

```
$ ./clavitor-proxy-linux-amd64 serve
clavitor-proxy listening on 127.0.0.1:1983
```

Voor een permanente setup, plaats een systemd-unit die naar dezelfde binary wijst, zodat deze opnieuw opstart na een reboot — zie [de proxy-documentatie](https://clavitor.ai/nl/proxy/technical) voor een referentie-unit.

**6. Wijs je AI-agent naar de proxy en verifieer end-to-end.** In een andere shell:

```
$ export HTTPS_PROXY=http://127.0.0.1:1983
$ curl -H "Authorization: Bearer clavitor://OpenAI/key" https://api.openai.com/v1/models
```

Wat daadwerkelijk de proxy verlaat en de servers van OpenAI bereikt — het verzoek dat je AI-agent nooit ziet:

```
GET /v1/models HTTP/1.1
Host: api.openai.com
Authorization: Bearer sk-proj-abc123def456ghi789…    ← real key, injected by the proxy
User-Agent: curl/8.4.0
```

Als je een JSON-antwoord van OpenAI terugkrijgt, is alles correct ingesteld. De proxy heeft `clavitor://OpenAI/key` opgelost tegen de kluis met behulp van de ontsleutelingssleutel voor inloggegevens uit stap 2, de echte sleutel vervangen in de `Authorization`-header, en het verzoek doorgestuurd. Je AI-agent-code bevat alleen de placeholder; de echte sleutel verlaat nooit het procesgeheugen van de proxy.

### macOS

De onderstaande walkthrough gebruikt zsh (de standaard shell op macOS) en gaat uit van Apple Silicon; vervang `amd64` door `arm64` als je op een Intel Mac zit.

**1. Download de proxy-binary en maak deze uitvoerbaar.** Een enkele, zelfstandige binary, geen afhankelijkheden:

```
$ curl -LO https://clavitor.ai/downloads/clavitor-proxy-darwin-arm64
$ chmod +x clavitor-proxy-darwin-arm64
```

Als macOS Gatekeeper de binary de eerste keer weigert uit te voeren, klik er dan met de rechtermuisknop op in Finder, kies **Open**, en bevestig — dat registreert de uitzondering. Daarna werkt de aanroep vanaf de commandoregel.

**2. De binary staat op schijf. Koppel deze nu aan je kluis.** De proxy leest het setup-token van stdin (nooit vanaf de commandoregel, zodat het niet in je shellgeschiedenis lekt). Plak het token uit "Voordat je begint" wanneer daarom wordt gevraagd:

```
$ ./clavitor-proxy-darwin-arm64 init
Paste enrollment token, then press Enter:
<paste-the-token-here>
✓ Authenticated.
```

Wat er zojuist is gebeurd: het token is lokaal gedecodeerd (geen netwerkoproep), het kluisadres + AI-agent-identiteit + ontsleutelingssleutel voor inloggegevens zijn naar een versleutelde sidecar geschreven op `~/.config/clavitor-proxy/agent.clv` (modus `0600`), en het token zelf is nu verbruikt. Je hebt het niet meer nodig.

**3. Exporteer de root CA van de proxy.** De proxy zal elke HTTPS-verbinding die je AI-agent maakt beëindigen en voor elke upstream host on-the-fly een certificaat opnieuw uitgeven. Zonder de root CA te vertrouwen, zouden die certificaten de verificatie niet doorstaan:

```
$ ./clavitor-proxy-darwin-arm64 ca > clavitor-proxy-ca.pem
```

**4. Installeer de CA in de System Keychain.** Eén commando, vraagt om je sudo-wachtwoord:

```
$ sudo security add-trusted-cert -d -r trustRoot \
    -k /Library/Keychains/System.keychain clavitor-proxy-ca.pem
```

Hierna accepteren Safari, curl, Swift, Python, Go en de meeste andere HTTPS-clients op de machine de certificaten van de proxy. (Een klein aantal runtime-omgevingen van talen heeft een eigen trust bundle en heeft aparte configuratie nodig — je ziet dan een certificaatfout.)

**5. Start de proxy.** Deze koppelt aan `127.0.0.1:1983` en draait op de voorgrond; Ctrl-C stopt deze:

```
$ ./clavitor-proxy-darwin-arm64 serve
clavitor-proxy listening on 127.0.0.1:1983
```

Voor een permanente setup, installeer het als een launchd-agent zodat het bij het inloggen start en opnieuw opstart bij een crash.

**6. Wijs je AI-agent naar de proxy en verifieer end-to-end.** In een andere shell:

```
$ export HTTPS_PROXY=http://127.0.0.1:1983
$ curl -H "Authorization: Bearer clavitor://OpenAI/key" https://api.openai.com/v1/models
```

Wat daadwerkelijk de proxy verlaat en de servers van OpenAI bereikt — het verzoek dat je AI-agent nooit ziet:

```
GET /v1/models HTTP/1.1
Host: api.openai.com
Authorization: Bearer sk-proj-abc123def456ghi789…    ← real key, injected by the proxy
User-Agent: curl/8.4.0
```

Als je een JSON-antwoord van OpenAI terugkrijgt, is alles correct ingesteld. De proxy heeft `clavitor://OpenAI/key` opgelost tegen de kluis met behulp van de ontsleutelingssleutel voor inloggegevens uit stap 2, de echte sleutel vervangen in de `Authorization`-header, en het verzoek doorgestuurd. Je AI-agent-code bevat alleen de placeholder; de echte sleutel verlaat nooit het procesgeheugen van de proxy.

### Windows

De onderstaande walkthrough gebruikt PowerShell en gaat uit van 64-bits Windows; vervang `windows-386.exe` door `windows-amd64.exe` als je op 32-bits zit.

**1. Download de proxy-binary.** Een enkele, zelfstandige .exe, geen afhankelijkheden:

```
> Invoke-WebRequest https://clavitor.ai/downloads/clavitor-proxy-windows-amd64.exe `
    -OutFile clavitor-proxy.exe
```

Windows SmartScreen kan een waarschuwing tonen de eerste keer dat je een niet-ondertekende binary uitvoert — klik op **Meer info → Toch uitvoeren** om dit toe te staan.

**2. De binary staat op schijf. Koppel deze nu aan je kluis.** De proxy leest het setup-token van stdin (nooit vanaf de commandoregel, zodat het niet in je PowerShell-geschiedenis lekt). Plak het token uit "Voordat je begint" wanneer daarom wordt gevraagd:

```
> .\clavitor-proxy.exe init
Paste enrollment token, then press Enter:
<paste-the-token-here>
✓ Authenticated.
```

Wat er zojuist is gebeurd: het token is lokaal gedecodeerd (geen netwerkoproep), het kluisadres + AI-agent-identiteit + ontsleutelingssleutel voor inloggegevens zijn naar een versleutelde sidecar geschreven op `%APPDATA%\clavitor-proxy\agent.clv`, en het token zelf is nu verbruikt. Je hebt het niet meer nodig.

**3. Exporteer de root CA van de proxy.** De proxy zal elke HTTPS-verbinding die je AI-agent maakt beëindigen en voor elke upstream host on-the-fly een certificaat opnieuw uitgeven. Zonder de root CA te vertrouwen, zouden die certificaten de verificatie niet doorstaan:

```
> .\clavitor-proxy.exe ca > clavitor-proxy-ca.pem
```

**4. Installeer de CA in de Local Machine Trusted Root store.** Open een verhoogde PowerShell (Rechtsklik op PowerShell → **Als administrator uitvoeren**) en voer uit:

```
> certutil -addstore -f "ROOT" clavitor-proxy-ca.pem
```

Hierna accepteren Edge, .NET, curl.exe en de meeste HTTP-clients op de machine de certificaten van de proxy. (Firefox onderhoudt zijn eigen trust store; als je via Firefox test, importeer de CA dan apart onder **Instellingen → Privacy & Beveiliging → Certificaten → Certificaten weergeven → Autoriteiten → Importeren**.)

**5. Start de proxy.** Deze koppelt aan `127.0.0.1:1983` en draait op de voorgrond; Ctrl-C stopt deze:

```
> .\clavitor-proxy.exe serve
clavitor-proxy listening on 127.0.0.1:1983
```

Voor een permanente setup, registreer het als een Windows-service of geplande taak, zodat het bij het opstarten start.

**6. Wijs je AI-agent naar de proxy en verifieer end-to-end.** In een ander PowerShell-venster:

```
> $env:HTTPS_PROXY = "http://127.0.0.1:1983"
> curl.exe -H "Authorization: Bearer clavitor://OpenAI/key" `
    https://api.openai.com/v1/models
```

(Gebruik expliciet `curl.exe` — de `curl`-alias van PowerShell wijst naar `Invoke-WebRequest`, die de proxy-omgevingsvariabele anders behandelt.) Wat daadwerkelijk de proxy verlaat en de servers van OpenAI bereikt — het verzoek dat je AI-agent nooit ziet:

```
GET /v1/models HTTP/1.1
Host: api.openai.com
Authorization: Bearer sk-proj-abc123def456ghi789…    ← real key, injected by the proxy
User-Agent: curl/8.4.0
```

Als je een JSON-antwoord van OpenAI terugkrijgt, is alles correct ingesteld. De proxy heeft `clavitor://OpenAI/key` opgelost tegen de kluis met behulp van de ontsleutelingssleutel voor inloggegevens uit stap 2, de echte sleutel vervangen in de `Authorization`-header, en het verzoek doorgestuurd. Je AI-agent-code bevat alleen de placeholder; de echte sleutel verlaat nooit het procesgeheugen van de proxy.

## Installeer de Claude Code skill

De CLI wordt geleverd met een ingebouwde skill-definitie die Claude Code leert hoe je kluis te gebruiken. Eén commando installeert deze.

```
# Install globally (all projects)

$ clavitor-cli skill > ~/.claude/skills/clavitor.md

# Or install for a specific project

$ clavitor-cli skill > /path/to/project/.claude/skills/clavitor.md
```

De skill is ingebed in de binary. Werk deze bij door een nieuwe release te downloaden.

## Gebruik het

Je AI-agent kan nu inloggegevens ophalen, TOTP-codes genereren en nieuwe geheimen opslaan. Elke toegang wordt gelogd in het auditlog van de kluis.

```
# Fetch a credential

$ clavitor-cli get github

# Generate a TOTP code

$ clavitor-cli totp github

# Store a new credential

$ clavitor-cli put credential "AWS Prod" --username admin --password s3cret

# List all entries

$ clavitor-cli list
```

## Eén CLI-aanroep. Elk geheim.

Jouw kluis, jouw scopes, jouw auditlog. Geen omgevingsvariabelen, geen configuratiebestanden, geen geheimen in logs.
[Gratis starten](https://clavitor.ai/nl/checkout)
[Developer documentatie](https://clavitor.ai/nl/developers)
