--- title: "Pobrania" description: "Pobierz Clavitor CLI i proxy na każdą platformę." lang: pl url: https://clavitor.ai/pl/downloads markdown: https://clavitor.ai/pl/downloads.md translation_of: https://clavitor.ai/en/downloads.md authoritative: false publisher: Clavitor LLC --- > This is the Polish translation of [Downloads](https://clavitor.ai/en/downloads.md). The original English text is authoritative; where the two differ, the English version prevails. # Pobrania: Zainstaluj Clavitor na swoim komputerze. CLI zapewnia agentom ograniczony dostęp do Państwa sejfu. Proxy wstrzykuje poświadczenia do żądań HTTPS w sposób przejrzysty. Oba są pojedynczymi plikami binarnymi bez żadnych zależności. ## Pobierz > Live content (`downloads`) — see the [HTML version of this page](https://clavitor.ai/pl/downloads). ## Rozszerzenie przeglądarki Wolicie Państwo wypełniać poświadczenia w przeglądarce? Rozszerzenie Clavitor wstawia hasła, klucze dostępu, karty i kody jednorazowe do pola, które ich faktycznie potrzebuje — podczas gdy Państwa sejf pozostaje zdalny, bez żadnych danych buforowanych lub odszyfrowanych na Państwa komputerze. Dostępne teraz dla Chrome. Firefox i Safari wkrótce. [Zainstaluj ze sklepu Chrome Web Store](https://chromewebstore.google.com/detail/clavitor/ddbhcfcclgjplbibgcphifegjadnmfpf) [Dowiedz się więcej](https://clavitor.ai/pl/extension) ## Skonfiguruj agenta Dwa kroki. Mniej niż minuta od świeżej instalacji CLI do działającego agenta. ### 1. Utwórz agenta w swoim sejfie W interfejsie webowym Państwa sejfu przejdź do **Agenci → Nowy**. Nazwij agenta (na przykład "Claude Code") i wybierz, do których wpisów będzie miał dostęp. Clavitor zwróci **token konfiguracji** — pojedynczy ciąg znaków, który koduje adres sejfu, tożsamość agenta i klucz szyfrowania, którego będzie potrzebował. Token jest jednorazowy i krótkotrwały (domyślnie 15 minut). Traktujcie go Państwo jak hasło: przekażcie go bezpośrednio maszynie, na której działa agent, a następnie go usuńcie. ### 2. Zainicjuj CLI na maszynie agenta ``` $ clavitor-cli init ``` Token zostanie zdekodowany i zapisany jako zaszyfrowana lokalna konfiguracja (`~/.config/clavitor/agent.clv` domyślnie — uprawnienia pliku `0600`). Oryginalny token zostanie zużyty i nie będzie mógł być ponownie użyty. Następna sekcja pokazuje, jak agent korzysta z CLI od tego momentu. ## Skonfiguruj proxy Dla agentów, którzy już komunikują się przez HTTP/HTTPS — Claude Desktop, niestandardowe skrypty, cokolwiek używa `requests` lub `fetch`. Proxy znajduje się między agentem a serwerem nadrzędnym, rozwiązując placeholdery `clavitor://Entry/field` na linii, dzięki czemu agent nigdy nie przechowuje faktycznych poświadczeń. Zobacz [stronę architektury proxy](https://clavitor.ai/pl/proxy/technical) dla modelu zagrożeń i szczegółów protokołu. Przewodnik jest napisany w sposób konwersacyjny, aby człowiek lub agent AI mógł go przeczytać od początku do końca i wykonać na prawdziwej maszynie. Wybierz poniżej swój system operacyjny — każda sekcja to samodzielna sześciostopniowa procedura. ### Zanim zaczniesz: pobierz token konfiguracji z sejfu Potrzebny jest token konfiguracji z Państwa sejfu. **To jest jedyna część, którą może wykonać tylko człowiek** — sejf wymaga fizycznego klucza sprzętowego do autoryzacji nowego agenta. W interfejsie webowym sejfu przejdź do **Agenci → Nowy**, nazwij agenta (np. "Local Proxy"), wybierz, do których wpisów będzie miał dostęp, i dotknij swojego klucza bezpieczeństwa, gdy zostanie Państwo o to poproszony. Clavitor zwróci jednorazowy token konfiguracji z 15-minutowym TTL. Skopiuj go. Pozostałe kroki poniżej proszą o jednokrotne wklejenie go, a następnie zapomnienie o nim. ### Linux Poniższy przewodnik używa bash i zakłada, że jest Państwo na x86-64; zastąp `amd64` przez `arm64`, jeśli jest Państwo na aarch64. **1. Pobierz plik binarny proxy i nadaj mu uprawnienia do wykonywania.** Pojedynczy, samodzielny plik binarny, bez zależności: ``` $ curl -LO https://clavitor.ai/downloads/clavitor-proxy-linux-amd64 $ chmod +x clavitor-proxy-linux-amd64 ``` **2. Plik binarny jest na dysku. Teraz połącz go ze swoim sejfem.** Proxy odczytuje token konfiguracji ze standardowego wejścia (nigdy z linii poleceń, aby nie wyciekł do historii powłoki). Wklej token z sekcji "Zanim zaczniesz", gdy zostaniesz o to poproszony: ``` $ ./clavitor-proxy-linux-amd64 init Paste enrollment token, then press Enter: ✓ Authenticated. ``` Co się właśnie stało: token został odszyfrowany lokalnie (bez połączenia sieciowego), adres sejfu + tożsamość agenta + klucz deszyfrowania poświadczeń zostały zapisane w zaszyfrowanym pliku pomocniczym pod adresem `~/.config/clavitor-proxy/agent.clv` (tryb `0600`), a sam token został zużyty. Nie potrzebujesz go ponownie. **3. Wyeksportuj główny certyfikat CA proxy.** Proxy będzie terminować każde połączenie HTTPS nawiązane przez agenta i generować na bieżąco certyfikat dla każdego hosta nadrzędnego. Bez zaufania do jego głównego CA, te certyfikaty nie przeszłyby weryfikacji: ``` $ ./clavitor-proxy-linux-amd64 ca > clavitor-proxy-ca.pem ``` **4. Zainstaluj CA w systemowym magazynie zaufania.** Na Debian/Ubuntu i pochodnych: ``` $ sudo cp clavitor-proxy-ca.pem /usr/local/share/ca-certificates/clavitor-proxy-ca.crt $ sudo update-ca-certificates ``` `update-ca-certificates` powinien wyświetlić `1 added`. Od tego momentu każdy klient HTTPS na maszynie (curl, Python's requests, Go's net/http itp.) akceptuje certyfikaty proxy jako legalne. **5. Uruchom proxy.** Wiąże się z adresem `127.0.0.1:1983` i działa na pierwszym planie; Ctrl-C zatrzymuje je: ``` $ ./clavitor-proxy-linux-amd64 serve clavitor-proxy listening on 127.0.0.1:1983 ``` Aby uzyskać trwałą konfigurację, utwórz jednostkę systemd wskazującą na ten sam plik binarny, aby restartował się po ponownym uruchomieniu — zobacz [dokumentację proxy](https://clavitor.ai/pl/proxy/technical) dla przykładowej jednostki. **6. Skieruj swojego agenta na proxy i zweryfikuj end-to-end.** W innej powłoce: ``` $ export HTTPS_PROXY=http://127.0.0.1:1983 $ curl -H "Authorization: Bearer clavitor://OpenAI/key" https://api.openai.com/v1/models ``` Co faktycznie opuszcza proxy i dociera do serwerów OpenAI — żądanie, którego agent nigdy nie widzi: ``` GET /v1/models HTTP/1.1 Host: api.openai.com Authorization: Bearer sk-proj-abc123def456ghi789… ← real key, injected by the proxy User-Agent: curl/8.4.0 ``` Jeśli otrzymasz odpowiedź JSON od OpenAI, wszystko jest skonfigurowane. Proxy rozwiązało `clavitor://OpenAI/key` w sejfie przy użyciu klucza deszyfrowania poświadczeń z kroku 2, zastąpiło rzeczywisty klucz w nagłówku `Authorization` i przekazało żądanie dalej. Kod agenta zawiera tylko placeholder; rzeczywisty klucz nigdy nie opuszcza pamięci procesu proxy. ### macOS Poniższy przewodnik używa zsh (domyślna powłoka na macOS) i zakłada Apple Silicon; zastąp `arm64` przez `amd64`, jeśli jest Państwo na Macu z Intelem. **1. Pobierz plik binarny proxy i nadaj mu uprawnienia do wykonywania.** Pojedynczy, samodzielny plik binarny, bez zależności: ``` $ curl -LO https://clavitor.ai/downloads/clavitor-proxy-darwin-arm64 $ chmod +x clavitor-proxy-darwin-arm64 ``` Jeśli macOS Gatekeeper odmówi uruchomienia pliku binarnego za pierwszym razem, kliknij go prawym przyciskiem myszy w Finderze, wybierz **Otwórz** i potwierdź — to zarejestruje wyjątek. Następnie wywołanie z linii poleceń będzie działać. **2. Plik binarny jest na dysku. Teraz połącz go ze swoim sejfem.** Proxy odczytuje token konfiguracji ze standardowego wejścia (nigdy z linii poleceń, aby nie wyciekł do historii powłoki). Wklej token z sekcji "Zanim zaczniesz", gdy zostaniesz o to poproszony: ``` $ ./clavitor-proxy-darwin-arm64 init Paste enrollment token, then press Enter: ✓ Authenticated. ``` Co się właśnie stało: token został odszyfrowany lokalnie (bez połączenia sieciowego), adres sejfu + tożsamość agenta + klucz deszyfrowania poświadczeń zostały zapisane w zaszyfrowanym pliku pomocniczym pod adresem `~/.config/clavitor-proxy/agent.clv` (tryb `0600`), a sam token został zużyty. Nie potrzebujesz go ponownie. **3. Wyeksportuj główny certyfikat CA proxy.** Proxy będzie terminować każde połączenie HTTPS nawiązane przez agenta i generować na bieżąco certyfikat dla każdego hosta nadrzędnego. Bez zaufania do jego głównego CA, te certyfikaty nie przeszłyby weryfikacji: ``` $ ./clavitor-proxy-darwin-arm64 ca > clavitor-proxy-ca.pem ``` **4. Zainstaluj CA w pęku kluczy systemowych.** Jedno polecenie, wymaga podania hasła sudo: ``` $ sudo security add-trusted-cert -d -r trustRoot \ -k /Library/Keychains/System.keychain clavitor-proxy-ca.pem ``` Po tym Safari, curl, Swift, Python, Go i większość innych klientów HTTPS na maszynie akceptuje certyfikaty proxy. (Niewielka liczba środowisk uruchomieniowych języków dostarcza własny pakiet zaufania i wymaga oddzielnej konfiguracji — w takim przypadku zobaczysz błąd certyfikatu.) **5. Uruchom proxy.** Wiąże się z adresem `127.0.0.1:1983` i działa na pierwszym planie; Ctrl-C zatrzymuje je: ``` $ ./clavitor-proxy-darwin-arm64 serve clavitor-proxy listening on 127.0.0.1:1983 ``` Aby uzyskać trwałą konfigurację, zainstaluj je jako agenta launchd, aby uruchamiał się przy logowaniu i restartował w przypadku awarii. **6. Skieruj swojego agenta na proxy i zweryfikuj end-to-end.** W innej powłoce: ``` $ export HTTPS_PROXY=http://127.0.0.1:1983 $ curl -H "Authorization: Bearer clavitor://OpenAI/key" https://api.openai.com/v1/models ``` Co faktycznie opuszcza proxy i dociera do serwerów OpenAI — żądanie, którego agent nigdy nie widzi: ``` GET /v1/models HTTP/1.1 Host: api.openai.com Authorization: Bearer sk-proj-abc123def456ghi789… ← real key, injected by the proxy User-Agent: curl/8.4.0 ``` Jeśli otrzymasz odpowiedź JSON od OpenAI, wszystko jest skonfigurowane. Proxy rozwiązało `clavitor://OpenAI/key` w sejfie przy użyciu klucza deszyfrowania poświadczeń z kroku 2, zastąpiło rzeczywisty klucz w nagłówku `Authorization` i przekazało żądanie dalej. Kod agenta zawiera tylko placeholder; rzeczywisty klucz nigdy nie opuszcza pamięci procesu proxy. ### Windows Poniższy przewodnik używa PowerShell i zakłada 64-bitowy system Windows; zastąp `windows-386.exe` przez `windows-amd64.exe`, jeśli jesteś na 32-bitowym. **1. Pobierz plik binarny proxy.** Pojedynczy, samodzielny plik .exe, bez zależności: ``` > Invoke-WebRequest https://clavitor.ai/downloads/clavitor-proxy-windows-amd64.exe ` -OutFile clavitor-proxy.exe ``` Windows SmartScreen może wyświetlić ostrzeżenie przy pierwszym uruchomieniu niepodpisanego pliku binarnego — kliknij **Więcej informacji → Uruchom mimo to**, aby na to zezwolić. **2. Plik binarny jest na dysku. Teraz połącz go ze swoim sejfem.** Proxy odczytuje token konfiguracji ze standardowego wejścia (nigdy z linii poleceń, aby nie wyciekł do historii PowerShell). Wklej token z sekcji "Zanim zaczniesz", gdy zostaniesz o to poproszony: ``` > .\clavitor-proxy.exe init Paste enrollment token, then press Enter: ✓ Authenticated. ``` Co się właśnie stało: token został odszyfrowany lokalnie (bez połączenia sieciowego), adres sejfu + tożsamość agenta + klucz deszyfrowania poświadczeń zostały zapisane w zaszyfrowanym pliku pomocniczym pod adresem `%APPDATA%\clavitor-proxy\agent.clv`, a sam token został zużyty. Nie potrzebujesz go ponownie. **3. Wyeksportuj główny certyfikat CA proxy.** Proxy będzie terminować każde połączenie HTTPS nawiązane przez agenta i generować na bieżąco certyfikat dla każdego hosta nadrzędnego. Bez zaufania do jego głównego CA, te certyfikaty nie przeszłyby weryfikacji: ``` > .\clavitor-proxy.exe ca > clavitor-proxy-ca.pem ``` **4. Zainstaluj CA w magazynie zaufanych głównych urzędów certyfikacji lokalnego komputera.** Otwórz podwyższony PowerShell (kliknij prawym przyciskiem myszy PowerShell → **Uruchom jako administrator**) i uruchom: ``` > certutil -addstore -f "ROOT" clavitor-proxy-ca.pem ``` Po tym Edge, .NET, curl.exe i większość klientów HTTP na maszynie akceptuje certyfikaty proxy. (Firefox utrzymuje własny magazyn zaufania; jeśli testujesz przez Firefox, zaimportuj CA oddzielnie w **Ustawienia → Prywatność i bezpieczeństwo → Certyfikaty → Wyświetl certyfikaty → Urzędy certyfikacji → Importuj**.) **5. Uruchom proxy.** Wiąże się z adresem `127.0.0.1:1983` i działa na pierwszym planie; Ctrl-C zatrzymuje je: ``` > .\clavitor-proxy.exe serve clavitor-proxy listening on 127.0.0.1:1983 ``` Aby uzyskać trwałą konfigurację, zarejestruj je jako usługę systemu Windows lub zaplanowane zadanie, aby uruchamiały się przy starcie systemu. **6. Skieruj swojego agenta na proxy i zweryfikuj end-to-end.** W innym oknie PowerShell: ``` > $env:HTTPS_PROXY = "http://127.0.0.1:1983" > curl.exe -H "Authorization: Bearer clavitor://OpenAI/key" ` https://api.openai.com/v1/models ``` (Użyj jawnie `curl.exe` — alias `curl` w PowerShell wskazuje na `Invoke-WebRequest`, który inaczej obsługuje zmienną środowiskową proxy.) Co faktycznie opuszcza proxy i dociera do serwerów OpenAI — żądanie, którego agent nigdy nie widzi: ``` GET /v1/models HTTP/1.1 Host: api.openai.com Authorization: Bearer sk-proj-abc123def456ghi789… ← real key, injected by the proxy User-Agent: curl/8.4.0 ``` Jeśli otrzymasz odpowiedź JSON od OpenAI, wszystko jest skonfigurowane. Proxy rozwiązało `clavitor://OpenAI/key` w sejfie przy użyciu klucza deszyfrowania poświadczeń z kroku 2, zastąpiło rzeczywisty klucz w nagłówku `Authorization` i przekazało żądanie dalej. Kod agenta zawiera tylko placeholder; rzeczywisty klucz nigdy nie opuszcza pamięci procesu proxy. ## Zainstaluj umiejętność Claude Code CLI zawiera wbudowaną definicję umiejętności, która uczy Claude Code, jak korzystać z Państwa sejfu. Jedno polecenie ją instaluje. ``` # Install globally (all projects) $ clavitor-cli skill > ~/.claude/skills/clavitor.md # Or install for a specific project $ clavitor-cli skill > /path/to/project/.claude/skills/clavitor.md ``` Umiejętność jest osadzona w pliku binarnym. Zaktualizuj ją, pobierając nowe wydanie. ## Użyj jej Państwa agent może teraz pobierać poświadczenia, generować kody TOTP i przechowywać nowe sekrety. Każdy dostęp jest rejestrowany w dzienniku audytu sejfu. ``` # Fetch a credential $ clavitor-cli get github # Generate a TOTP code $ clavitor-cli totp github # Store a new credential $ clavitor-cli put credential "AWS Prod" --username admin --password s3cret # List all entries $ clavitor-cli list ``` ## Jedno wywołanie CLI. Każdy sekret. Państwa sejf, Państwa zakresy, Państwa dziennik audytu. Brak zmiennych środowiskowych, brak plików konfiguracyjnych, brak sekretów w logach. [Zacznij za darmo](https://clavitor.ai/pl/checkout) [Dokumentacja deweloperska](https://clavitor.ai/pl/developers)