Brak buforowania. Każde żądanie trafia do sejfu.

Świeże przy każdym odczycie

Brak synchronizacji. Brak buforowania. Brak przestarzałych poświadczeń.

Większość systemów zarządzania poświadczeniami buforuje sejf lokalnie i synchronizuje go w tle. Tworzy to problemy, które następnie muszą rozwiązać: przestarzałe poświadczenia po rotacji klucza przez członka zespołu, konflikty zapisu między urządzeniami, sekrety pozostające na dysku po cofnięciu dostępu i odwieczne pytanie „czy najnowsza wersja zdążyła się zsynchronizować z moim laptopem?”.

Clavitor nie synchronizuje. Każdy odczyt poświadczeń to pobranie na żywo, zaszyfrowane z Twojego sejfu — za każdym razem, na każdym urządzeniu, przez każdego agenta. Rotacja raz, efekt wszędzie przy następnym odczycie. Cofnij dostęp do klucza i nie musisz martwić się o buforowaną kopię, bo jej nie ma.

Kompromisem jest opóźnienie. Odczyt zajmujący 800ms zamienia jednosekundowe zadanie w oczekiwanie. Dlatego sieć została zbudowana tak, by ten kompromis zniwelować: 26 punktów obecności (POP) na sześciu kontynentach umieszcza Pana/Pani sejf w zasięgu <60ms od miejsca, w którym faktycznie pracują członkowie zespołu — kolega w Tokio, wiceprezes w São Paulo, każdy współpracownik w każdej strefie czasowej. Świeże odczyty plus globalny zasięg to jeden produkt, nie dwa. Każdy punkt POP poza Stambułem działa dual-stack, natywnie zarówno na IPv4, jak i IPv6, więc agenci i ludzie docierają do sejfu przez to, co da im sieć, bez żadnej bramy pośredniczącej.

Trzywarstwowe szyfrowanie

Jurysdykcja jest nieistotna.

Matematyka jest. Pana/Pani sejf jest szyfrowany w spoczynku. Pana/Pani poświadczenia są szyfrowane pole po polu. Pola tożsamości są szyfrowane po stronie klienta kluczem, który nigdy nie opuszcza Pana/Pani urządzenia. Żaden serwer — nasz czy kogokolwiek innego — nie może odczytać tego, do czego nie ma klucza. To jest prawdziwa ochrona.

Zawarte w każdym planie

Co otrzymujesz

Ciągłość

Twoje poświadczenia pozostają czytelne, gdy Twój główny POP tego nie robi.

Sejf jest już w mieście wybranym przy rejestracji, na tyle blisko, że odczyt sprawia wrażenie natychmiastowego. Ciągłość to cichsza obietnica: jeśli to miasto ma zły dzień — powódź, przecięty kabel, sieć energetyczna, która zapomina o sobie — ta sama zaszyfrowana kopia czeka gdzie indziej, a osoby i agenci, którzy od niej zależą, pracują dalej. Druga kopia to ten sam szyfrogram, który już Pan/Pani posiada. Klucz nigdy nie opuszcza urządzenia, więc miasto repliki może przechowywać bajty, nie odczytując ich.

Gdy zapasowa kopia ma być tak daleko, jak pozwala geografia, opieramy się na dwóch miastach, którym w tej odległości rzeczywiście ufamy: Dallas i Zurych. Oba leżą w głębi lądu, na spokojnym gruncie, z energią i prawem, które nie dzielą jednego losu. Dallas daje amerykańskie prawo umów i sieć energetyczną, która nie jest europejska. Zurych daje szwajcarskie prawo ochrony prywatności i kraj, który od dwóch stuleci konsekwentnie odmawia opowiadania się po którejkolwiek ze stron. Replikę umieszczamy w tym z tych dwóch miast, które leży dalej od lokalizacji głównej — chyba że to miasto działa u tego samego dostawcy co lokalizacja główna; wówczas przypinamy zamiast tego Dolinę Krzemową lub Warszawę. Zapasowa kopia Tokio to Dolina Krzemowa, Sydney — Zurych, a sejf w Londynie nadal ma ocean i kontynent między sobą a kopią. Nie chodzi o dramatyzm. Chodzi o to, by zdarzenie regionalne nie mogło zniszczyć obu budynków jednocześnie.

Poniższe pary to te, które rysujemy na mapie.