Nul cache. Elk verzoek gaat naar de kluis.

Vers uit de kluis bij elke read

Geen synchronisatie. Geen cache. Geen verouderde inloggegevens.

De meeste systemen voor inloggegevens cachen de kluis lokaal en synchroniseren deze op de achtergrond. Dat creëert de problemen die ze vervolgens moeten oplossen: verouderde inloggegevens wanneer een teamgenoot een sleutel roteert, schrijfconflicten tussen apparaten, geheimen die op schijf blijven staan na een intrekking, en de eeuwige vraag "is de nieuwste versie al gesynchroniseerd met mijn laptop?".

Clavitor synchroniseert niet. Elke leesactie van inloggegevens is een live, versleutelde ophaalactie uit jouw kluis — elke keer, elk apparaat, elke AI-agent. Roteer één keer, het effect is overal merkbaar bij de volgende read. Trek een sleutel in en er is geen gecachte kopie om je zorgen over te maken, want die bestaat niet.

De afweging is latentie. Een leesbewerking van 800ms maakt van een taak van één seconde een wachtmoment. Daarom is het netwerk gebouwd om die afweging te laten verdwijnen: 26 Points of Presence (POP's) over zes continenten zetten je kluis binnen <60ms van waar de mensen in je team daadwerkelijk werken — je collega in Tokio, je VP in São Paulo, elke medewerker in elke tijdzone. Verse leesbewerkingen + wereldwijde reikwijdte is één product, geen twee. Elke POP behalve Istanbul is dual-stack, native op zowel IPv4 als IPv6, zodat agents en mensen de kluis bereiken over wat het netwerk hun geeft, zonder gateway ertussen.

Drie versleutelingsniveaus

Jurisdictie is irrelevant.

Wiskunde niet. Je kluis is versleuteld at rest. Je inloggegevens zijn per veld versleuteld. Je identiteitsvelden zijn client-side versleuteld met een sleutel die nooit je apparaat verlaat. Geen server — die van ons of van wie dan ook — kan lezen waarvoor hij de sleutel niet heeft. Dat is de echte bescherming.

Inbegrepen bij elk abonnement

Wat je krijgt

Continuïteit

Je inloggegevens blijven leesbaar wanneer je primaire POP dat niet is.

Je vault staat al in de stad die je bij aanmelding koos, dichtbij genoeg dat een leesactie direct aanvoelt. Continuïteit is de stillere belofte: als die stad een slechte dag heeft — een overstroming, een doorgeknipte kabel, een stroomnet dat zichzelf vergeet — wacht hetzelfde versleutelde exemplaar ergens anders, en de mensen en agents die ervan afhankelijk zijn blijven werken. Het tweede exemplaar is dezelfde ciphertext die je al hebt. De sleutel verlaat je apparaat nooit, dus de replicastad kan de bytes bewaren zonder ze ooit te lezen.

Wil je die reservekopie zo ver weg als de geografie toelaat, dan ankeren we op twee steden die we op die afstand daadwerkelijk vertrouwen: Dallas en Zürich. Beide liggen landinwaarts, op rustige grond, met stroom en recht die geen enkel lot delen. Dallas geeft je Amerikaans contractrecht en een netwerk dat niet dat van Europa is. Zürich geeft je Zwitsers privacyrecht en een land dat twee eeuwen lang geweigerd heeft partij te kiezen. We plaatsen je replica in die van de twee die het verst van huis ligt — tenzij die stad op dezelfde provider draait als je thuisstad, in welk geval we Silicon Valley of Warschau kiezen. De reserve van Tokio is Silicon Valley, die van Sydney is Zürich, en een kluis in Londen heeft nog steeds een oceaan en een continent tussen zichzelf en de kopie. Het punt is geen drama. Het punt is dat een regionale gebeurtenis niet beide gebouwen zou moeten kunnen neerhalen.

De koppelingen hieronder zijn de paren die we op de kaart tekenen.