Security Blog

Kan Claude Code mijn 2FA-codes gebruiken zonder het geheim te zien?

#45

November 22, 2026 · By Mila

← All posts

Ja. Houd het authenticatorgeheim in een kluis, en laat de agent vragen om de code, nooit om het geheim. `clavitor-cli totp "GitHub"` berekent op de machine van de agent de huidige zes cijfers en print alleen die. De kluis bewaart het geheim versleuteld en ziet het nooit.

De rest van deze pagina gaat over waarom dat telt, hoe je het instelt, en de ene keuze die je per account maakt.

Waarom de telefoon niet meer volstond

Tweestaps-inloggen was ontworpen rond een persoon met een telefoon. De site vraagt om een code, jij opent je authenticator-app, je typt zes cijfers.

Toen werd degene die inlogt een script. Claude Code deployt, opent een dashboard, controleert een console die achter 2FA zit. Bij stap vier stopt het en wacht tot jij je telefoon vindt.

Dus mensen doen wat snel gaat. Ze plakken het geheim, de lange tekenreeks achter de QR-code, in een configuratiebestand of een prompt, en laten de agent zelf codes maken.

Die tekenreeks is geen code. Het is het ding dat elke code maakt, zolang het account bestaat. Wie hem heeft, bezit je tweede factor tot je hem reset. In de handen van een agent kan hij terechtkomen in een log, een transcript, of een antwoord op een prompt-injectie die vraagt om "jouw setup, om te debuggen".

Het patroon: vraag om de code, niet om het geheim

Een code is dertig seconden geldig. Een geheim geldt tot je het wijzigt. De agent hoort het eerste te krijgen en nooit het tweede.

Met Clavitor is dat één commando:

$ code=$(clavitor-cli totp "GitHub")

Wat er gebeurt:

  1. De CLI haalt het GitHub-item uit de kluis, versleuteld.
  2. Het ontsleutelt het eenmalig-wachtwoordveld met de eigen sleutel van de agent, op de machine van de agent.
  3. Het berekent de huidige code en print die op één regel, verder niets.

Vang de code op binnen het commando dat hem nodig heeft, zoals hierboven. Voer totp niet los uit: dan belandt de code in de output van de agent, en dat is zijn transcript.

Het leest een kale secret (zes cijfers, dertig seconden) of een volledige otpauth://-link, en volgt de instellingen van die link zelf: 6 tot 8 cijfers, SHA-1, SHA-256 of SHA-512.

Instellen voor Claude Code

  1. Open in je kluis Clients en dan + Nieuwe client. Noem hem "Claude Code" en kies de items die hij mag gebruiken.
  2. Plak op de machine waar Claude Code draait de enrollment-blob, typ de enrollment-sleutel bij de prompt, en installeer de skill:
$ clavitor-cli init '<blob>'
Enrollment key:
$ clavitor-cli skill install

De skill leert Claude Code hoe de kluis werkt: één item per keer, op naam, en waarden worden opgevangen waar ze gebruikt worden in plaats van geprint.

De ene keuze: welke codes mag een agent lezen?

Een nieuw authenticatorgeheim in Clavitor is alleen van jou. Het wordt bewaard onder Identiteitsversleuteling, die alleen jouw hardware-sleutel opent. Vraag een agent het te gebruiken en die krijgt een weigering (CV-2048) waarin het veld wordt genoemd.

Dat is de juiste standaard. Je bank, je e-mail, de admin-console van je bedrijf: geen agent heeft die codes nodig.

Voor de accounts waar een agent zelfstandig door de login moet komen, open je het item op je kluispagina en klik je op het kleine L3-badge naast het veld. Bevestig, en dat ene veld verhuist naar Versleuteling van inloggegevens. Het badge zegt L2, en clavitor-cli totp werkt ervoor. Je ontgrendelde kluispagina heeft de sleutel al, dus er is geen extra tik. Bedacht je je? Klik op L2, bevestig, en alleen jouw sleutel opent het weer.

Dus het is per account, en elke keer jouw beslissing.

Wat dit niet oplost

Een code is dertig seconden lang gewoon een werkende code.

  • Een agent die ergens toe overgehaald is, kan nog steeds inloggen met de toegang die je hem gaf. Hij kan alleen niet met het geheim vandoor.
  • Zodra een agent eigen codes kan maken, bewijst die 2FA niet langer dat er een persoon was. Prima voor een deploy-account. Denk twee keer na waar "een mens heeft dit goedgekeurd" het punt is.
  • Iemand met beheerdersrechten op de machine van de agent kan alles gebruiken wat de agent kan gebruiken.

Daarom telt de toegang eromheen:

  • Scope. De agent bereikt alleen de items die je aan zijn client gaf.
  • Leeslimieten. Elke code is één lezing van het item, en telt mee voor de limieten van de client.
  • Een verslag. Elke code-aanvraag is één lezing van het item, en wordt vastgelegd in je auditlog.

Kort samengevat

Geef een agent nooit je authenticatorgeheim. Geef hem een manier om de huidige code op te vragen, voor de accounts die jij kiest, en houd een regel in het log voor elke keer dat hij dat doet.

Bekijk hoe agenttoegang werkt of lees de totp-documentatie.